Home

Bianca Zagolin – una delle voci di esilio della communità italo-quebecchese

Repository of Nicolaus Copernicus University

Show simple item record

dc.contributor.author Ściesiński, Łukasz
dc.date.accessioned 2014-01-10T10:42:44Z
dc.date.available 2014-01-10T10:42:44Z
dc.date.issued 2012-10-10
dc.identifier.citation Toruńskie Studia Polsko-Włoskie, pp. 131-146
dc.identifier.issn 2083-1986
dc.identifier.other doi:10.12775/TSP-W.2012.009
dc.identifier.uri http://repozytorium.umk.pl/handle/item/1399
dc.description.abstract Bianca Zagolin – one of the voices of exile community of Italian-Quebec Abstract Bianca Zagolin belongs to Quebec, migratory literature. Her view on phenomenon of migration is very innovative. Description of refugee’s condition is not the sociological description. Instead of focusing on immigrant’s daily life, the writer is describing internal state of heroine, who is both immigrant and woman. Combination of woman’s and immigrant’s condition is not accidental, it gives a new meaning to the phenomenon of immigration. Human’s condition has a lot of in common with immigrant’s condition, thanks to this combination it is becoming the versatile condition. Aurora, the main character of the novel, feels estranged in Italy, which is determined by woman’s inferior position in Italy and woman’s disaccord in Canada. Finally she finds a solution for her complicated situation as an immigrant and as a woman – she fell in love but death of her lover only deepens her depression. The description of internal state of the character is very subjective thanks to nature’s descriptions. The descriptions of woman’s and immigrant’s condition intermingle because one state doesn’t disqualify the other.
dc.description.abstract Bianca Zagolin, quebecka pisarka włoskiego pochodzenia, proponuje nowe spojrzenie na fenomem emigracji/imigracji. Powieść „Una donna alla finestra” wpisuje się w najnowsze tendencje nurtu pisarstwa migracyjnego i dotyczy analizy sytuacji emigranta/ imigranta. Oryginalność ujęcia tematu polega na spostrzeganiu uniwersalnego charakteru losu kobiety oraz losu emigrantki/imigrantki, poprzez zestawienie dwóch przeciwstawnych obrazów. Aurorę poznajemy we Włoszech jako wdowę, przykładną matkę, całkowicie podporządkowaną prawom dyktowanym przez mężczyzn. Wyjazd do Kanady pojawia się jako pozorne odzyskanie wolności. Obraz stanu wewnętrznego głównej bohaterki staje się bardzo subiektywny i odzwierciedla opisy przyrody. Aurora żyje rytmem pór roku, dlatego opisom stanów depresyjnych towarzyszą opisy zimy, natomiast opisy wiosny i lata splatają się z opisami miłości, czy namiętności. Ukochany mężczyzna umiera, a to dla Aurory oznacza głęboko idące zmiany, pogrążanie się w depresji, która doprowadza ją do samobójstwa. Rodzina organizuje wyjazd do Włoch, który miał stać się remedium dla kobiety. Jednak nie odnajduje ona spokoju w kraju, z którym nigdy nie utożsamia się w całości. Traci poczucie czasu. Jest zawieszona pomiędzy przeszłością, której nie można zanegować, teraźniejszością i przyszłością, która w przypadku Aurory jest niepewna.  
dc.language.iso ita
dc.rights Attribution-NoDerivs 3.0 Poland
dc.rights info:eu-repo/semantics/openAccess
dc.rights.uri http://creativecommons.org/licenses/by-nd/3.0/pl/
dc.subject Bianca Zagolin
dc.subject „Una donna alla finestra”
dc.subject Quebeck
dc.subject emigracja
dc.subject tożsamość narodowa
dc.title Bianca Zagolin – una delle voci di esilio della communità italo-quebecchese
dc.type info:eu-repo/semantics/article


Files in this item

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record

Attribution-NoDerivs 3.0 Poland Except where otherwise noted, this item's license is described as Attribution-NoDerivs 3.0 Poland

Search repository



Advanced Search

Browse

My Account

Statistics

Informations