Home

Skrobia dialdehydowa jako czynnik sieciujący dla aplikacji biomedycznych

Repository of Nicolaus Copernicus University

Show simple item record

dc.contributor.author Węgrzynowska-Drzymalska, Katarzyna
dc.contributor.author Chełminiak-Dudkiewicz, Dorota
dc.contributor.author Ziegler-Borowska, Marta
dc.contributor.author Kaczmarek, Halina
dc.date.accessioned 2018-04-24T10:50:23Z
dc.date.available 2018-04-24T10:50:23Z
dc.date.issued 2018-04-24
dc.identifier.isbn 978-83-7283-824-7
dc.identifier.uri http://repozytorium.umk.pl/handle/item/5168
dc.description.abstract Polisacharydy stanowią ważną klasę biopolimerów, połączonych wiązaniami glikozydowymi, które występują we wszystkich żywych organizmach. Ze względu na zróżnicowaną strukturę oraz właściwości są one interesującym źródłem materiałów, które mogą być wykorzystane w wielu dziedzinach nauki oraz przemysłu. Polisacharydy są biokompatybilne, nietoksyczne, biodegradowalne oraz powszechnie dostępne. Przykładem takiego polisacharydu jest skrobia. Stanowi ona niejednorodny chemicznie związek, składający się z nierozgałęzionej amylozy oraz rozgałęzionej amylopektyny[1]. Cząsteczka skrobi ulega licznym modyfikacjom. Najbardziej popularnym rodzajem modyfikacji chemicznej jest reakcja utleniania, polegająca na utlenieniu pierwszorzędowych oraz drugorzędowych grup hydroksylowych w jednostkach glukozowych. W wyniku selektywnego utleniania skrobi nadjodanem sodu, dochodzi do rozszczepienia wiązania C2-C3 i utworzenia dwóch grup aldehydowych[2]. Skrobia dialdehydowa została otrzymana przez utlenianie skrobi ziemniaczanej oraz kukurydzianej roztworem nadjodanu sodu. Strukturę i morfologię otrzymanych związków scharakteryzowano za pomocą spektroskopii ATR-FTIR, analizy rentgenograficznej oraz skaningowej mikroskopii elektronowej. Określono również zawartość grup aldehydowych, fotostabilność otrzymanych związków oraz charakter powierzchni otrzymanych materiałów przed i po procesie naświetlania. Projekt został sfinansowany ze środków Narodowego Centrum Nauki przyznanych na podstawie decyzji numer 2014/15/D/NZ7/01805. [1]. R. F. Tester, J. Karkalas, X. Qi Journal of Cereal Science 2014, 39, 151-165; [2]. J. Skopinska-Wisniewska, K. Wegrzynowska-Drzymalska, A. Bajek, M. Maj, A. Sionkowska Journal of Materials Science: Materials in Medicine 2016, 27, 1-10.
dc.description.sponsorship NCN, Grant nr: 2014/15/D/NZ7/01805
dc.language.iso pol
dc.rights CC0 1.0 Universal
dc.rights info:eu-repo/semantics/openAccess
dc.rights.uri http://creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/
dc.subject skrobia dialdehydowa
dc.subject badania fotochemiczne
dc.subject czynniki sieciujące
dc.subject utlenianie polisacharydów
dc.title Skrobia dialdehydowa jako czynnik sieciujący dla aplikacji biomedycznych
dc.type info:eu-repo/semantics/conferenceObject
dc.contributor.supervisor Kaczmarek, Halina


Files in this item

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record

CC0 1.0 Universal Except where otherwise noted, this item's license is described as CC0 1.0 Universal

Search repository



Advanced Search

Browse

My Account

Statistics

Informations